Deklaracja Nyéléni

27 lutego 2007 roku w Mali kilkudziesięciu reprezentantów i reprezentantek krajów działających na rzecz globalnej suwerenności żywnościowej podpisało wspólną deklarację. Jest to oficjalny dokument podsumowujący pierwsze międzynarodowe forum Nyéléni, które odbyło się w Afryce.

Deklaracja Nyéléni
27 lutego 2007
wioska Nyéléni, Sélingué, Mali

My, ponad pięciuset reprezentantów i reprezentantek z przeszło osiemdziesięciu krajów, przedstawiciele i przedstawicielki rolników i chłopów, tradycyjnych rybaków, ludów rdzennych, ludzi pozbawionych ziemi, pracowników wiejskich, migrantów, pasterzy, wspólnot leśnych, kobiet, młodzieży, konsumentów, organizacji oraz ruchów ekologicznych i miejskich, zebraliśmy się w wiosce Nyéléni w Sélingué (Mali), aby wzmocnić globalny ruch na rzecz suwerenności żywnościowej. Pracujemy nad tym dzień po dniu, mieszkając w domach zbudowanych zgodnie z miejscową tradycją i jedząc żywność wytworzoną i przygotowaną przez społeczność Sélingué. Dajemy naszemu wspólnemu przedsięwzięciu nazwę Nyéléni na cześć legendarnej malijskiej chłopki, która dobrze uprawiała ziemię i dobrze karmiła swoich ludzi – jest ona dla nas źródłem inspiracji.
Większość z nas jest producentami żywności i jesteśmy gotowi oraz zdolni, by wyżywić wszystkich ludzi na świecie, i taka jest nasza wola. Nasze dziedzictwo jako dostarczycieli pożywienia jest kluczowe dla przyszłości ludzkiej rasy. Należy tu podkreślić rolę kobiet i ludów rdzennych, które historycznie są twórcami zasobów wiedzy o żywności i rolnictwie, a pozostają niedocenione. Jednak to dziedzictwo i nasza zdolność do wytwarzania dobrego, zdrowego i obfitego pożywienia są obecnie zagrożone i podkopywane przez neoliberalizm oraz globalny kapitalizm. Suwerenność żywnościowa daje nam nadzieję i moc, by zachowywać, odzyskiwać i rozwijać naszą wiedzę oraz potencjał produkcji żywności.
Suwerenność żywnościowa to prawo ludzi do zdrowego i zgodnego z ich kulturą jedzenia produkowanego w oparciu o ekologiczne i zrównoważone metody, a także ich prawo do definiowania własnych systemów żywnościowych i rolnych. W centrum stawia aspiracje i potrzeby tych, którzy produkują, dystrybuują i konsumują żywność, a nie zapotrzebowanie rynków i korporacji. Zwolennicy suwerenności żywnościowej stają w obronie interesów przyszłych generacji, żądając uwzględnienia ich w debacie. Proponują strategie oporu i demontażu istniejącego handlu korporacyjnego i dyktatu żywieniowego oraz nowe kierunki dla systemów żywności, uprawy, pasterstwa i rybołówstwa tworzonych przez lokalnych producentów i konsumentów. Suwerenność żywnościowa daje priorytet gospodarkom lokalnym i narodowym oraz wzmacnia rolnictwo tworzone przez tradycyjne gospodarstwa wiejskie i rodzinne, rzemieślnicze rybołówstwo, pasterstwo wypasowe oraz produkcję, dystrybucję i konsumpcję żywności oparte na wartościach zrównoważonego rozwoju w zakresie ekologicznym, społecznym i ekonomicznym. Promuje uczciwy handel gwarantujący sprawiedliwy zysk dla wszystkich jego uczestników, jak również prawo konsumentów do kontrolowania własnego pożywienia. Przekazuje prawo do właściwego użytkowania i zarządzania ziemiami, terytoriami, wodami, nasionami, zwierzętami oraz bioróżnorodnością w ręce tych, którzy wytwarzają żywność – czyli w nasze ręce. Taka suwerenność zakłada nowy rodzaj relacji społecznych, wolny od ucisku i nierówności pomiędzy mężczyznami i kobietami, narodami, grupami rasowymi, klasami społecznymi i ekonomicznymi oraz pomiędzy pokoleniami.
W Nyéléni w trakcie licznych dyskusji i interakcji pogłębiamy nasze zbiorowe zrozumienie suwerenności żywnościowej i poznajemy realia walki poszczególnych ruchów członkowskich o odzyskanie autonomii i mocy sprawczej. Dziś lepiej rozumiemy, jakich narzędzi potrzebujemy, by zbudować jeden ruch i razem podążać ku wspólnej wizji.

O co walczymy?
O świat, w którym…
…wszystkie ludy, narody i państwa mogą określać własne systemy wytwarzania żywności oraz tworzyć politykę zapewniającą każdemu z nas odpowiednią, przystępną cenowo, zdrową i kulturowo adekwatną żywność dobrej jakości;
…uznaje się i respektuje prawa i rolę kobiet w produkcji żywności, dając im reprezentację na wszystkich etapach podejmowania decyzji;
…wszyscy ludzie w każdym z naszych krajów mogą żyć godnie, otrzymują za swoją pracę wynagrodzenie gwarantujące środki do życia i mają możliwość pozostania w swoich domach, jeśli taki jest ich wybór;
…suwerenność żywnościową uważa się za podstawowe prawo człowieka, uznane i wprowadzane w życie przez społeczności, ludy, państwa i organy międzynarodowe;
…jesteśmy w stanie zachować i zregenerować środowisko wiejskie, zasoby rybne, krajobrazy i tradycje żywieniowe bazujące na ekologicznie zrównoważonym zarządzaniu ziemią, glebą, wodą, morzami, nasionami, zwierzętami i innymi przejawami bioróżnorodności;
…uznajemy, respektujemy i cenimy różnorodność naszych tradycyjnych kultur, naszej wiedzy, żywności, języka oraz sposobów, w jakie się organizujemy i wyrażamy;
…dokonuje się prawdziwa, integralna reforma rolna, która gwarantuje chłopom pełne prawo do ziemi; ochrania i odbudowuje terytoria należące do ludności rdzennej; zapewnia wspólnotom rybackim dostęp do stref połowu i lokalnych ekosystemów oraz kontrolę nad nimi, honoruje prawo społeczności pasterskich do dostępu i kontroli nad pastwiskami i szlakami pasterskimi; zapewnia odpowiednią pracę i sprawiedliwe wynagrodzenie oraz prawa pracownicze dla wszystkich; zapewnia młodym ludziom przyszłość na wsi; uzdrawia wzajemne zależności między producentami a konsumentami; zapewnia wspólnotom przetrwanie, społeczną i ekonomiczną sprawiedliwość oraz stabilność ekologiczną; zapewnia szacunek dla lokalnej autonomii i zarządzania przy zachowaniu równych praw dla kobiet i mężczyzn oraz gwarantuje prawo do ziemi oraz samookreślenia dla wszystkich ludów;
…w pokoju i sprawiedliwie dzielimy nasze ziemie i terytoria między naszymi ludźmi, wspólnotami wiejskimi, rdzennymi, rybackimi, pasterskimi i innymi;
…w przypadku naturalnych czy wywołanych przez człowieka katastrof oraz w sytuacjach podnoszenia się po konflikcie suwerenność żywnościowa działa jak ubezpieczenie, wzmacnia lokalne wysiłki odbudowy i zmniejsza negatywne skutki …wiemy, że pokrzywdzone społeczności nie są bezradne oraz że silna lokalna organizacja samopomocy jest kluczem do odbudowy;
…ochrania się moc sprawczą ludności w zakresie materialnego, naturalnego i duchowego dziedzictwa;
…wszystkie ludy mają prawo bronić swoich terytoriów przed działalnością międzynarodowych korporacji.

Przeciwko czemu walczymy?
Przeciwko:
– imperializmowi, neoliberalizmowi, neokolonializmowi i patriarchatowi oraz wszystkim systemom, które zubażają życie, zasoby i ekosystemy; ośrodkom promującym powyższe systemy, międzynarodowym instytucjom finansowym, Światowej Organizacji Handlu, umowom o wolnym handlu, transnarodowym korporacjom i rządom działającym na szkodę swojej ludności;
– dumpingowi cen żywności poniżej kosztu produkcji w globalnej ekonomii;
– dominacji nad naszą żywnością i systemami jej produkcji przez korporacje, które stawiają zysk ponad ludźmi, zdrowiem i środowiskiem naturalnym;
– technologiom i praktykom, które podkopują naszą zdolność do produkowania żywności w przyszłości, niszczą środowisko naturalne i zagrażają naszemu zdrowiu – zaliczają się do nich uprawy i zwierzęta modyfikowane genetycznie oraz technologie sterylizacji nasion, przemysłowe akwakultury i szkodliwe praktyki w rybołówstwie, tak zwana „biała rewolucja” w praktykach przemysłu mlecznego, „stara” i „nowa” zielona rewolucja oraz „zielone pustynie” monokultur przemysłu biopaliwowego czy innych plantacji;
– prywatyzacji i utowarowieniu żywności, podstawowych usług publicznych, wiedzy, ziemi, wody, nasion, zwierząt i naszego dziedzictwa naturalnego;
– wojnom, konfliktom, okupacjom, blokadom ekonomicznym, głodowi, przymusowym przesiedleniom ludzi i konfiskacie ich ziem oraz wszystkim siłom i rządom, które powodują i podtrzymują te zjawiska;
– programom odbudowy po katastrofach i konfliktach, które niszczą nasze środowisko i potencjał;
– kryminalizacji tych, którzy walczą w obronie naszych praw;
– pomocy żywnościowej, która tuszuje praktyki dumpingowe, wprowadza GMO w lokalne środowisko i systemy żywności oraz tworzy nowe wzorce kolonialne;
– umiędzynarodowieniu i globalizacji paternalistycznych i patriarchalnych wartości, które marginalizują kobiety oraz różnorodne wspólnoty rdzenne, wiejskie, pasterskie i rybackie na całym świecie.

Co możemy i zamierzamy z tym zrobić?
Podobnie jak teraz, kiedy pracujemy z lokalną społecznością w Sélingué, by utworzyć wspólną przestrzeń wokół Nyéléni, jesteśmy oddani budowie wspólnotowego ruchu poprzez zawieranie sojuszy, wspieranie się nawzajem w walce i rozszerzanie naszej solidarności, siły i kreatywności na ludzi z całego świata, dla których ważna jest suwerenność żywnościowa. Każda walka w tej sprawie w każdej części świata jest naszą wspólną walką.
Ustanowiliśmy szereg kolektywnych przedsięwzięć służących dzieleniu się naszą wizją suwerenności żywnościowej ze wszystkimi ludźmi na świecie – są one sformułowane w dokumencie podsumowującym. Będziemy wprowadzać te ustalenia w naszych regionach i lokalnych środowiskach oraz ruchach, wspólnie i solidarnie z innymi ruchami. Będziemy się dzielić naszą wizją i planem działania na rzecz suwerenności żywnościowej z innymi, którzy nie są w stanie być tutaj z nami, tak aby duch Nyéléni rozprzestrzenił się na cały świat i stał się potężną siłą zapewniającą rzeczywistą suwerenność żywnościową wszystkim ludziom na świecie.
Na koniec przekazujemy nasze bezwarunkowe i niezachwiane poparcie dla ruchów chłopskich w Mali w ich dążeniach, by ich postulaty stały się rzeczywistością – tu, w Mali, a następnie w całej Afryce.
Czas na suwerenność żywnościową!

Treść deklaracji pochodzi ze strony Ruchu Suwerenności Żywnościowej Nyéléni Polska

Powróć do góry strony

Ludowa Polityka Żywnościowa

Ludowa Polityka Żywnościowa
Transformacja naszego systemu żywnościowego

Ludowa Polityka Żywnościowa to oddolna inicjatywa opracowująca rekomendacje dotyczące polityk żywnościowych, które chcielibyśmy zobaczyć. Opera się na współpracy między uczestnikami sieci suwerenności żywnościowej oraz grup pracujących rzecz bardziej sprawiedliwych i zrównoważonych systemów żywnościowych.
Ludowa Polityka Żywnościowa została opracowana w ramach koalicji przedstawicielek i przedstawicieli Stowarzyszenia Pracowników Rolnych, Global Justice Now, kooperatywy Ecological Land, Centrum Agroekologii i Stowarzyszenia Permakultury. Ponad 150 inicjatyw żywnościowych i rolniczych, grup społecznych, organizacji oddolnych, związków i organizacji pozarządowych przyczyniło się do zgromadzenia analiz, pomysłów i propozycji zawartych w Ludowej Polityce Żywnościowej, a w ramach okazania wsparcia podpisało ją dotąd ponad 100 organizacji.

Można pobrać dokument i przeczytać więcej o Ludowej Polityce Żywnościowej (w języku angielskim) tutaj

Powróć do góry strony

Miasto jest naszym ogrodem

Miasto jest naszym ogrodem
Manifest

W wielu miastach powstają w ostatnich latach nowe, wspólnotowe formy ogrodów. Te miejskie ogrody społeczne są przestrzenią eksperymentalną na rzecz dobrego życia w mieście.

My, miejskie ogrodniczki i ogrodnicy przekształcamy nieużytki w miejsca spotkań, hodujemy własny materiał siewny, na dachach i między wieżowcami hodujemy pszczoły, eksperymentujemy z rozmaitymi metodami kompostowania oraz wprawiamy się w trwałym przechowywaniu zebranych warzyw. Angażujemy się na rzecz miasta, w którym warto żyć oraz przyszłościowego rozwoju urbanistycznego. Dzień w dzień doświadczamy, jak istotne znaczenie ma ogólnodostępna przestrzeń pozbawiona konsumpcyjnej presji dla demokratycznej i pluralistycznego, miejskiego społeczeństwa.

Miejskie ogrody społeczne to dobra publiczne przeciwdziałające narastającej prywatyzacji i komercjalizacji publicznej przestrzeni.

Są miejscami kulturowej, społecznej i ponadpokoleniowej różnorodności oraz sąsiedzkiej wspólnoty.

Miejskie ogrody to przestrzeń doświadczania przyrody, różnorodności biologicznej, suwerenności żywieniowej oraz
wytwarzania materiału siewnego.

Miejskie ogrody to wolne przestrzenie, które są wspólnie kształtowane, utrzymywane i pielęgnowane umożliwiając w ten sposób uczestnictwo w życiu społecznym. Kwitnie w nich kooperacyjna miejska społeczność.

Miejskie ogrody to przestrzeń do eksperymentowania, w której tworzymy, dokonujemy wynalazków, odzyskujemy materiały, naprawiamy i znajdujemy rzeczom nowe przeznaczenie.

Są ekologiczną alternatywą dla powierzchni nieprzepuszczalnych, ugorów i zieleni izolacyjnej.

Miejskie ogrody to pomost pomiędzy miastem a uprawą rolną. Uwrażliwiają na pełnowartościową żywność i gospodarkę rolną uprawianą z poszanowaniem granic i wartości samej przyrody, globalnej sprawiedliwości oraz uczciwych warunków produkcyjnych.

Miejskie ogrody to miejsca edukacji ekologicznej, wspólnego uczenia się, wymiany oraz dzielenia się.

Są miejscami spokoju i podarowanego czasu.

Miejskie ogrody to wkład na rzecz poprawy klimatu w miastach, podwyższenia jakości życia oraz sprawiedliwości ekologicznej.

Miejskie ogrody to wprowadzona w życie alternatywa wobec postępującego osamotnienia oraz przemocy i anonimowości.

Summa summarum

Miejskie ogrody są elementem miasta, w którym warto żyć, miasta żywotnego i miasta z przyszłością. Rośnie ich znaczenie a ich liczba nieustannie się powiększa. Ich status prawny pozostaje jednak niepewny a możliwość dalszego istnienia stoi często pod znakiem zapytania. W wielu gminach uwzględnia się jedynie finansową wartość powierzchni z pominięciem jej znaczenie dla miejskich przestrzeni i społeczności.

Wzywamy polityków i urbanistów do uznania znaczenia miejskich ogrodów, wzmocnienia ich pozycji, uwzględnianie ich w ramach prawa budowlanego i planowania przestrzennego oraz do wprowadzenia zmiany paradygmatu na rzecz „miasta dostosowanego do potrzeb ogrodów”. Podobnie jak w „mieście dostosowanym do potrzeb aut” każdemu przysługiwało prawo do miejsca parkingowego, w mieście dostosowanym do potrzeb ogrodów każdy i każda powinna mieć zagwarantowany dostęp do miejskiej przyrody w odległości możliwej do pokonania pieszo. Konkretnie oznacza to…

przyznanie mieszkańcom i mieszkankom prawa do kształtowania części przestrzeni publicznej

zagwarantowanie w obszarach położonych w pobliżu mieszkania przestrzeni publicznych przeznaczonych do niekomercyjnego użytkowania

realizowanie wysokiej jakości powierzchni zieleni i przyrody miejskiej z uwzględnieniem interesów różnych grup osób, zwierząt i roślin.

Miejskie ogrody to nasza przestrzeń życiowa. Tutaj spotyka się różnorodność, rozwijają się perspektywy. Tutaj powstaje społeczeństwo oparte na wartościach zrównoważonego rozwoju. Chcemy, żeby ogrody te zapuściły trwałe korzenie. Miasto jest naszym ogrodem.

Manifest jest dostępny na stronie https://urbangardeningmanifest.de

 

Powróć do góry strony
Na tej stronie korzystamy z cookies.
Polityka prywatności